www.barsakforum.com

Ercan Zorlu

Bir arkadaşımla telefonda görüştüm biraz önce.Beyoğlu'nda balık yemiş,içmiş,eve dönüyormuş.Son günlerde biraz sıkıntılı,tam olarak anlatmıyor ama galiba depresyona girmiş...

Bu depresyon nasıl bir yerdir,girince çıkılır mı,sevmezsen bir daha gitmez misin,servisi kaliteli midir,hesabı yüklü mü gelir? O konuşurken birden aklımdan tuhaf tuhaf düşünceler geçti.Arkadaşıma ''eee,ne yapacaksın şimdi,çıktın mı lokantadan?'' diye sorunca ''Evet,lokantadan çıktım,şimdi eve gidiyorum'' dedi,''Peki'' dedim '' Depresyondan çıktın mı?'' , ''Evet evet,eve gidiyorum'' dedi. )

Keşke dedim,keşke bu kadar sade olsaydı hayat,bu kadar yalın,basit ve net.Depresyondan çıksaydık ve eve gitseydik...

Dönüp geçmişte yaşadıklarıma bir baktım.Allahım,nelerden dolayı depresyona girmişim.Sınavım kötü geçmiş depresyona girmişim,Sevgilimden ayrılmışım depresyona girmişim,üniversiteden mezun olduktan sonra iş aramış ve bir süre bulamamışım depresyona girmişim...Hiç bir şey yokken durduk yere depresyona girmişliğim de var.Bir ara bunu hayat tarzı olarak benimseyip,sözde bohem(!) yaşamaya bile başlamıştım,o halimi sevmiştim,elde rakı,ağızda sigara,şarkı da o dönem patlamış, ''Dipteyim sondayım depreeesyondayııım'' değmeyin keyfime,bir havalara girmişim, ''Kimse beni anlamıyor,bu dünya zalim,kıymet bilen yok'' falan,iyice bir alışmışım,sevmişim depresyonumu..Yani anlayacağınız; depresyondayım ama gururluyum.Sonra çıkınca anladım ki; ben acıklı şarkıları,beni ağlatan filmleri,mutsuz aşk hikayelerini sevmişim hep..Hüzne yakın bir yanım hep vardır kabul ama depresyonu da hayat biçimi haline getirmek olmaz ki..Baktım geçen günlere yazık ediyorum,bir silkelendim kendime geldim,o gün bugündür rahatım..Bir şey canımı çok yaktığında,fırsatım varsa hemen uyuyorum,uyanınca da geçiyor.Yani ben işin kolayını buldum: depresyona girmiyorum,yatağa giriyorum,yorganı kafama çekiyorum ve uyuyorum,sabah yola devam..Şartladım galiba kendimi,işe yarıyor...

Depresyondaysanız bu elbette iş hayatınızı da etkiliyor.Bir dalgınlık,bir dikkatsizlik ki sormayın.''İki gün izin istiyorum,depresyondan çıkıp geleceğim'' de diyemiyorsunuz..Endişe,kaygı,korku,stres,umutsuzluk vs. Bunlar çalışma verimini düşürüyor,sürekli hatalar yapmaya başlıyorsunuz.Aklınız başka yerde,siz başka yerde,gölgeni dolaşıyor sanki ofiste.Depresyon ofisin ciddiyetiyle bağdaşır mı hiç? Bekleyen işler,bitirilecek raporlar,girilecek toplantılar,görüşülecek müşteriler...İşler sizin depresyondan çıkmanızı beklemez ki,üstünüze gelirler,içiniz sıkışır,depresyona girdiğinize gireceğinize pişman olursunuz,hiç girmeyin daha iyi...

İçinize kapanmayın sakın,bu sağlığınızı da etkiler.Dışarı çıkın,dostlarınızı bulun,ailenizin desteğini alın,ya da bir süre sessiz kalın,DURUN,her şey olanca hızıyla koşmaya devam etsede siz DURUN.Bazen durmak gerekir.Duygularınızı fark edin,acı çekiyorsanız,acınıza sahip çıkın,o sizin acınız.Bu cümleyi yazarken Fight Club'daki bir sahneyi hatırladım.Belki de bana bu cümleyi yazdıran filmin o sahnesi.Taylor,Jack'in elini asitle yakar,''Bu kimyasal bir yanık,şimdiye kadar hissettiğin tüm yanık acılarından daha fazla canını yakacak'' der.Jack'in canı çok yanmaktadır ve bağırır''Söndür'' diye,Durden Taylor der ki; ''Bu hayatının en önemli anı,bu acı gerçek,bu senin acın,onu hisset ve geçmesini bekle.'' Acı büyük bir tecrübedir...

Bir dost meclisinin neşesi,hiçbir şey yapmıyorsak da denize bakmanın keyfi,şanslıysak ve aşıksak ve seviliyorsak sevdiğimiz kadar,sevdiğimizin varlığı,geçmişte kalmış olsa da güzel anılarımız ki hepsi bizimdir,hepsini biz yaşadık,rüzgarın esintisi,bir gülümseme tanıdık ya da yabancı,birine iyilik etmiş olmanın verdiği gururlu huzur,biri olmazsa bir diğeri,bunlardan hiç biri olmazsa sadece kendi varlığımıza duyduğumuz inanç ve hayat öldürmek için her şeyi yapsa da içimizde yaşattığımız o kahraman çocuğun umudu...Ne yapıp edip sıyrılmalı bu karamsar ruh halinden,hem de hemen...

Bildiğim şu: Durumu değiştiremiyorsak da duruma verdiğimiz tepkileri değiştirebiliriz...

Bunun tek yolu var: KabuL EdiN !!! Başarısız olabilirsiniz,kaybedebilirsiniz,yenilebilirsiniz,terk edilebilirsiniz,yalnız kalabilirsiniz,anlaşılmayabilirsiniz, ''Bunu da mı yaşayacaktım'' demeyin,Yaşayabilirsiniz..Kabul edin,olan olmuştur..Önce kabul edin,sonra hatalardan ders alın,sonra durumu algılayış şeklinizi değiştirin,verdiğiniz tepkileri değiştirin..Şaşırtın herkesi,bu sefer farklı davranın...

Depresyondaysanız da çıkın, çıkın da evinize gidin hava kararmadan...Alıntı
_________________
"Low Dose Naltrexone (LDN) may well be the most important therapeutic breakthrough in over fifty years. It provides a new, safe and inexpensive method of medical treatment by mobilizing the natural defenses of one's own immune system.
........... " — David Gluck, MD
ÇEVİRİSİ.:...............
"Düşük Doz naltrekson (LDN) de en önemli tedavi atılım elli yıl içinde olabilir. Bu kişinin kendi bağışıklık sisteminin doğal savunma seferber ederek tıbbi tedavi, güvenli ve ucuz yeni bir yöntem sağlar.LDN önemli sağlık maliyetlerini azaltır ve hastalıkların geniş bir dizi tedavi artırır........

Naltroxene (LDN = Low Dose
Naltrexone)..(ETHYLEX -VIVITROL-NEMEKSİN=Muadili NALTREXONE)
OKUNUŞLARI:Naltrekson,Naltrexone,Naltreksone
http://www.barsakforum.com/naltrexone-tedavisi-crohn-da-vt58.html?highlight=naltroxen

SABİHA · Kayıt: 02 Şub 2009 Mesajlar: 75

VALLAHİ SANKİ BENİ ANLATMIŞSINIZ BENDE HALA DEPRESYONDAYIM

tuğba · Kayıt: 29 Şub 2008 Mesajlar: 188 Konum: kartal/istanbul

valla çok iyi ilaçlar var ...ben şu an kendimi tanıyamıyorum bile...depresyon mu?o ne??

SABİHA · Kayıt: 02 Şub 2009 Mesajlar: 75

Tuğba Hanım bence her depresyona giren ilaç kullanmamalı.Bence konuşmak en etkili çözüm bence.Arkadaşlarınla paylaşıp seni depresyona sokan ögelerden uzaklaşman gerekir

necah tercan · Tarih: Sal Şub 10, 2009 10:43 am Mesaj konusu:

İskender · Tarih: Sal Şub 10, 2009 10:47 am Mesaj konusu:

Depresyon beyinde başlar ve biter. İlaç asla çözüm değil.

tuğba · Kayıt: 29 Şub 2008 Mesajlar: 188 Konum: kartal/istanbul

Canım arkadaşlarım,
anlaşılan siz gerçek bir depresyona girmemişsiniz.gerçek bir depresyon ''aa ben bunu sileyim gitsin''demekle gitmiyor.çünkü bu hastalığın gerçek yüzü şu ki beyinde salgılanması gereken bir takım hormonlar salgılanmıyor.bu beyin düzenini sağlamak açısındanda o ilaçlara ihtiyaç var.herkes yaşananlara karşı aynı gücü gösteremiyor malesef....tabi herkesin hikayeside aynı değil...
ben arkadaşlarımada anlattım evet ama kimsenin kafasını uzun uzadıya şişirecek tipte biri değilim.en güzeli gittim doktora,anlattım derdimi...hem ishalim kesildi hem ben rahatladım.

bu arada şunuda belirteyim; geçen yıl hastalığımın teşhis aşamaında çok sıkıntı çektim.barsaklarım kanıyordu ve doktorlar direk kolonoskopi diyordu.sonuç içinde her şeye hazır ol dediler...öğlene kadar hastanelerde öğleden sonra çalıştığım yerde....epey bi sinirlerim yıprandı.o ilaçlar sayesinde kendimi buldum....huzur ve mutluluk verdikten sonra bir sakınca görmüyorum.birde şu ''sözlüklerde'' ilaçlarla ilgili bir ton yorum yapmışlar.inanmayın...ben yaşadım yok öyle bir şey...

SABİHA · Kayıt: 02 Şub 2009 Mesajlar: 75

psikologla konuşmak tabiki en etkili çözüm.İlaçlar size iyi gelmiş olabilir bunu tartışmak değil amacım.Ama her depresyon anında kurtuluş olarak ilaca yönlenmek yanlış.Bazıları derler ya sigara efkarımı,derdimi hafifletiyor ve bundan dolayı ona sarılırlar.Bence ilaçta böyle.Çünkü depresyon ruh hali bunun ilacıda konuşmak ve uzaklaşmak sıkıntılardan

İskender · Tarih: Sal Şub 10, 2009 1:09 pm Mesaj konusu:

Zaman içinde antidepresan ilaçları ben de kullandım. Sizi bu noktada eleştirmiyorum Tuğba Hanım. Bazen insan çıkmaza giriyor ve rahatlatıcı etkiyi antidepresanlarda bulabiliyor. Ama bariz gözlemlediğim yan etkileri var. Çok uyumak bunların başında. Valla işyerimde koca gün beni uyutuyordu. Ama herkese gülücükler saçtığım için en sevimli insan oluvermiştim. Bunun dışında cinselliğe de etki yaptığına inanıyorum.

imre · Tarih: Sal Şub 10, 2009 2:45 pm Mesaj konusu:

en güzeli bence huzursuz ve sitresli ortamlardan uzak durulmalı ,bizleri huzur ve mutlu eden nedir bunu bizler biliriz ve ona göre hareket etmeliyiz..
_________________
(.Fırtına Ne Kadar Sert Eserse Essin Kayadan Alıp Götüreceği Sadece Tozudur .)

şirine · Tarih: Sal Şub 10, 2009 4:45 pm Mesaj konusu:

imre · Tarih: Sal Şub 10, 2009 6:33 pm Mesaj konusu:

Antidepresanlar konusunda da ben hiç kullanmadım. Her zaman kendimi telkin etmeyi başarabilen bir yapım var.

senden de bu beklenir .süpersiiiin. şirinee

_________________
(.Fırtına Ne Kadar Sert Eserse Essin Kayadan Alıp Götüreceği Sadece Tozudur .)

rsevinc · Tarih: Sal Şub 10, 2009 6:37 pm Mesaj konusu:

imre · Tarih: Sal Şub 10, 2009 6:40 pm Mesaj konusu:

sevinç beyin dediği gibi hayırlısı takma kafana nasibinde varsa oda olur yeterki senin için hayırlısı olsun.
_________________
(.Fırtına Ne Kadar Sert Eserse Essin Kayadan Alıp Götüreceği Sadece Tozudur .)

MELİKE · Kayıt: 19 Oca 2009 Mesajlar: 19 Konum: Ankara Hast.Ü.K.

şirinecim merhaba iş bulmak konusunda hiç acele etme ve depresyonada girme bence : ))

boş yere demiyorum bende mezun olduktan sonra tam 1,5 yıl iş bulamadım tam kriz zamanıydı tıpkı şimdilerde olduğu gibi nasıl harab ettim kendimi nasıl dert ettim

sonra noldu iş buldum şimdi tam 5 yıldır çalışıyorum ve diyorum keşke bir 15-20 gün izin alabilşsemde azıcık dinlenebilsem nasıl özlüyorum üniversite yıllarını ve evde oturduğum 1,5 yılı.

İş mutlaka olur ama bugünler birdaha gelmez merak etme mutlaka çalışacaksın hemde bayaaa uzun bir süre ama bir daha evde böle rahatça oturamayacaksın ...

tadını çıkar bence allah hayırlı işler ve paralar nasip etsin

ve herzaman önce sağlık versinn ....